ماده ۲۵ قانون بیمه اجباری خسارات واردشده به شخص ثالث

صندوق مکلف است بدون اخذ تضمین از زیان‌دیده یا مسبب زیان، خسارت زیان‌دیده را پرداخت نموده و پس از آن مکلف است به شرح زیر به قائم‌مقامی زیان‌دیده از طریق مراجع قانونی وجوه پرداخت‌شده را بازیافت کند: الف- در صورتی که پرداخت خسارت به سبب نداشتن، انقضا یا بطلان بیمه‌نامه باشد به مسبب حادثه رجوع می‌کند. ب- در صورتی که پرداخت خسارت به سبب تعلیق یا لغو پروانه یا توقف یا ورشکستگی بیمه‌گر موضوع ماده ۲۲ این قانون باشد به بیمه‌گر و مدیران آن رجوع می‌کند. پ- در صورتی که پرداخت خسارت به سبب شناخته‌نشدن وسیله نقلیه مسبب حادثه باشد، پس از شناخته‌شدن آن حسب مورد به مسبب حادثه یا بیمه‌گر وی رجوع می‌کند. ت- در صورتی که پرداخت خسارت به سبب خارج از ظرفیت بودن سرنشینان داخل وسیله نقلیه مسبب حادثه باشد به مسبب حادثه رجوع می‌کند. تبصره ۱- در موارد زیر صندوق نمی‌تواند برای بازیافت به مسبب حادثه رجوع کند: جبران کسری پوشش ناشی از افزایش مبلغ ریالی دیه؛ تعلیق یا لغو پروانه، توقف یا ورشکستگی بیمه‌گر؛ مازاد زیان‌دیدگان خارج از وسیله نقلیه بر سقف موضوع تبصره ماده ۱۲؛ و مابه‌التفاوت دیه شرعی با دیه مرد مسلمان که صندوق به موجب قانون می‌پردازد. تبصره ۲- صندوق مجاز است با درنظرگرفتن شرایط و وضعیت وقوع حادثه، علت نداشتن بیمه‌نامه، سوابق بیمه‌ای، وضعیت مالی و معیشتی مسبب حادثه و سایر اوضاع و احوال مؤثر، نسبت به تقسیط یا تخفیف در بازیافت خسارت اقدام کند. نحوه بازیافت با رعایت مقررات نحوه اجرای محکومیت‌های مالی و میزان بازیافت مطابق آیین‌نامه‌ای است که به پیشنهاد هیأت نظارت و مجمع عمومی صندوق به تصویب وزیر امور اقتصادی و دارایی می‌رسد.